Bedelli kaçaklar, vicdani redciler bu fotoğrafa bakıp utanın! Bu mehmetçik fotoğrafı eksi 15 derecede çekildi...
Bu mehmetçik fotoğrafı eksi 15 derecede çekildi...
Tuncer Bahçivan
O günü hiç unutmuyorum sene 1992 sanırım Ocak ayı ortası...
Havada müthiş bir poyraz, tipiden göz gözü görmüyor.
Hepsi yoksul ya da orta halli işçi, köylü, memur çocuğu Mehmetciklerimiz...
Aslanlarımız, diz boyu karda dönüyorlar harekattan.
O gece 2 kez çatışmaya girdiler uykusuz, yorgun, donmuş...
Ama hepsi görevini yapmış olmanın gururuyla şikayet şöyle dursun...
Şakalaşıyor takılıyorlar biri birilerine görevlerini yaptılar...
Kanları yerde kalmadı arkadaşlarının.
Açıkta kalan yerlerimiz donmuş.
Yürüyüş uzadıkça derin kar insanı öyle bir yoruyor ki tarifi olanaksız. Uykusuzluk, yorgunluk insanın üstündeki techizatın ağırlığını katlayarak arttırıyor.Ayakkabıların içinde ayaklar 48 saatte pişiyor deri ayakkabının tabanına yapışıyor.Postalın içi kan doluyor.Bir hafta ayağını hiç yıkayamadığınızı bir düşünün.
Eldeki eldivenler donmuş eller silaha yapışmış.
Deri eldivene rağmen ellerimi hissetmiyorum.
Kayaları kendime siper edindim Mehmetçiği izliyorum.
Suratlar donmuş, burun yanaklar buz kesmiş.
Yüksekova'dan sınırı geçmişiz, bir tarfta mayın korkusu bir yanda kör kurşun.
Kanyondan gelen rüzgar askeri ve bizi bıçak gibi kesiyor.
Bir anda Mehmetçikle yüz yüze geliyorum.
Donmuş bir heykel gibi ama gülüyor.
"Abi üşüdünse parkamı vereyim?"
Diyecek kelime bulamıyorum.
Arkamı dönüp gidiyorum, kelimler boğazıma takılıyor, konuşamıyorum da ondan.
30 kişilik takımın tümü öyleydi aslında...
Şimdi sağ mıdır yoksa şehit midir kim bilir...
Bu bedelli tartışmalarını görünce aklıma geldi.
Sizle paylaştım...
Gösterin o "sözde insani redci yavşaklara"...
Askerden kaçmak için bir bir takla atan alçaklara!
Bu vatan ne pahasına korunuyor-korundu görsünler.
Zerresi kalmışsa insanlığın, utansılar diye.
Bu haber 569 defa okunmuştur.
